Należy zapewnić odpowiedni nawiew powietrza zewnętrznego, na przykład poprzez montaż nawietrzaków. Zamontowanie ich w łazience spowodowałoby jej szybkie wychłodzenie. Dlatego najlepiej zamontować je w innym pomieszczeniu, a drzwi łazienki wyposażyć w odpowiednią kratkę. Prawidłowo działająca wentylacja grawitacyjna nawiewna powinna zapewnić przepływ zużytego powietrza z pomieszczeń najczystszych (pokoje) do najbardziej zanieczyszczonych (łazienka, kuchnia). Aby był możliwy przepływ tego powietrza należy stosować otwory wyrównawcze ponad drzwiami lub w ich górnej części, lub pomiędzy dolną krawędzią drzwi, a podłogą (przekrój netto ~80 cm2). Dopływ powietrza wewnętrznego do łazienek, ustępów, bezokiennych kuchni lub innych pomieszczeń pomocniczych powinien być zapewniony przez otwory w dolnej części drzwi. Przekrój netto tych otworów powinien wynosić ~220cm2. Jeżeli mieszkanie nie będzie wyposażone w odpowiednie otwory nawiewne i wywiewne, to nigdy wentylacja grawitacyjna nie będzie działała prawidłowo. Gdy w/w warunki mamy spełnione, a mimo to występuje ciąg wsteczny w kanałach wentylacyjnych, to przyczyną może być nieprawidłowe usytuowanie wylotów kominów względem połaci dachu lub zawirowania wywołane wiatrem. Jedynym rozwiązaniem jest odpowiednie przedłużenie komina i zastosowanie nasady kominowej.

Może się zdarzyć sytuacja, że kanał wywiewny będzie pełnił rolę otworu nawiewnego. Najczęściej sytuacja taka występuje w łazience wyposażonej w gazowy przepływowy podgrzewacz wody i kratkę wentylacyjną wywiewną. Powietrze z łazienki pobierane jest do spalania paliwa, a jego niedobór jest uzupełniany kratką wentylacyjną wywiewną.

W budownictwie mieszkaniowym nawietrzaki powinno się montować w pomieszczeniach nie posiadających otworów wentylacji wywiewnej, najczęściej w pokojach gościnnych. Urządzenie to powinno być zamocowane nad oknem na wysokości umożliwiającej bezproblemową regulację, a jednocześnie minimalizującej efekt „zawiewania” chłodnym powietrzem (by nawiewane powietrze w sposób naturalny mieszało się z ciepłym powietrzem w mieszkaniu).

Wentylacja hybrydowa to nowa jakość na polskim rynku wentylacyjnym. Pojęcie to oznacza w skrócie wentylację dwubiegunową: naturalną (podczas gdy naturalny ciąg kominowy jest wystarczający, lub gdy warunki zewnętrzne są dobre i odpowiednia siła wiatru wytwarza taki ciąg) oraz wymuszoną (wentylator napędzany silnikiem elektrycznym – gdy warunki dla zaistnienia wentylacji grawitacyjnej są niewystarczające). Nowością na Polskim rynku jest nasada Turbowent wyposażona w układ napędzający turbinę do ustalonego przez użytkownika poziomu w momencie osłabienia ciągu. Rozwiązanie takie zapewnia optymalizację zużycia energii elektrycznej do wentylacji i zarazem gwarantuje właściwy poziom wentylacji bez względu na warunki zewnętrzne.

Wentylacja hybrydowa pozwala więc na osiągnięcie właściwych parametrów wywiewu powietrza przy gwarantowanym zminimalizowanym zużyciu energii elektrycznej, ważne jest jednak, by pamiętać o tym, iż dla prawidłowego działania wentylacji wywiewnej konieczna jest sprawna i drożna wentylacja nawiewna do pomieszczeń (zapewniana np. przez nawietrzaki).

Pojęcie "wentylacja hybrydowa" znakomicie wpisuje się więc w powszechne obecnie dążenie do propagowania ekologii i poszanowania energii w budownictwie, przy zachowaniu zwiększonego komfortu mieszkańców.

Termorenowacja budynku jako „produkt uboczny” powoduje znaczny wzrost szczelności budynku, uniemożliwiający infiltrację świeżego powietrza z zewnątrz, a także uniemożliwia odprowadzenie wytworzonej w budynku pary wodnej na zewnątrz. Z reguły stanowi ona też początek problemów z wentylacją budynku jako, że zostaje zachwiany bilans przepływu powietrza przez budynek. Świeże powietrze potrzebne jest nie tylko do poprawnej wentylacji, ale także do spalania gazu w urządzeniach grzewczych i drewna w kominku. Brak znajomości zmian w wentylacji po termomodernizacji skutkuje zawsze problemami po jej zakończeniu i koniecznością modernizacji systemu wentylacji. Zachwianie bilansu powietrza wentylacyjnego zawsze występuje po stronie ilości powietrza doprowadzonego do budynku, a jego zwiększenie umożliwiają nawietrzaki montowane w odpowiednich miejscach budynku. Celem nadrzędnym jest znalezienie kompromisu między oszczędnościami wynikającymi z termorenowacji budynku i ograniczeniem zużycia energii do ogrzewania a poprawną wentylacją, a co za tym idzie komfortem i zdrowiem mieszkańców.

Kominek, jako urządzenie grzewcze zużywa podczas pracy duże ilości powietrza. Przy wkładach zamkniętych około 10 m3/kg drewna, a przy kominkach z otwartą komorą spalania jeszcze więcej, bo przez otwór czołowy kominka przepływa powietrze z prędkością 0,2-0,3 m/s. Dlatego przy montażu kominka regułą jest instalowanie układu doprowadzania świeżego powietrza z zewnątrz. Układ doprowadzający zaczyna się zewnętrzną czerpnią powietrza a kończy kratką nawiewną umieszczoną pod kominkiem, ze względu na stosunkowo duże ilości przepływającego powietrza unika się w ten sposób przeciągów. Pokój, w którym znajduje się kominek powinien również posiadać kratkę wentylacyjną grawitacyjnej wentylacji wywiewnej.

Poprawny pomiar ciągu kominowego wentylacji można dokonać używając anemometru. Można nim określić prędkość przepływu powietrza w otworze kratki wywiewnej w m/s. Znając pole powierzchni przekroju kratki w m2 można obliczyć ilość usuwanego powietrza w ciągu jednej godziny: Q [m3/h] = V [m/s] * S [m2] * 3600. Ilość powietrza powinna być zgodna z przewidzianą w PN-83/B-03430, a praktycznie nie powinna być niższa niż objętość pomieszczenia w którym znajduje się badana kratka wentylacyjna (daje to 1 wymianę powietrza na godzinę). Wartość zbyt niska nie zapewnia wystarczającej wentylacji, zbyt wysoka powoduje niepotrzebne wychładzanie pomieszczeń.

Teoretycznie największe problemy z wentylacją pomieszczeń powinny występować w lecie. Wtedy to gradient temperatury jest odwrotny (na zewnątrz jest cieplej niż wewnątrz budynku) i ciąg kominowy powinien być wsteczny. Tak zresztą jest faktycznie ale problem jest niezauważalny ze względu na bardzo popularną w Polsce wentylację poprzez uchylanie okien. Taka „odwrócona” wentylacja zgodna z prawami fizyki działa całkiem skutecznie. Problem pojawia się jesienią, gdy zaczynają się pierwsze chłody i uszczelnienie mieszkania poprzez zamknięcie okien. Włącznie urządzeń grzewczych jeszcze bardziej pogarsza sytuację zmniejszając gwałtownie ilość dostępnego do wentylacji powietrza. Problem zbyt dużej szczelności mieszkań przekłada się bezpośrednio na problemy z wentylacją, im większa szczelność tym większe problemy. Jedynie zrównoważenie bilansu powietrza w pomieszczeniach może zapewnić poprawną wentylację, zarówno grawitacyjną jak i mechaniczną.

Najczęściej występującymi zakłóceniami występującymi w wentylacji grawitacyjnej wywiewnej jest ciąg wsteczny w kratkach wywiewnych. Ciąg wsteczny powstaje w momencie, gdy w pomieszczeniu wentylowanym powstaje podciśnienie lub silny wiatr wytwarza nadciśnienie w przewodzie kominowym. Zjawisko to nasiliło się zwłaszcza w ostatnich czasach w nowo budowanych lub modernizowanych budynkach. Przyczyną tego zjawiska jest ocieplanie budynków i wymiana stolarki okiennej. Zapomina się o tym, że prawidłowo działająca wentylacja grawitacyjna wywiewna powinna mieć odpowiednio zorganizowany nawiew do pomieszczeń. Musi być zachowany bilans powietrza, czyli ilość powietrza nawiewanego musi być równa ilości powietrza wywiewanego i tego potrzebnego do spalania paliw w domowych urządzeniach grzewczych. Naturalny ciąg kominowy jest w dużym stopniu zależy od różnicy temperatur na zewnątrz i wewnątrz mieszkania, wysokości i pola poprzecznego przekroju komina. Intensywną wymianę powietrza można uzyskać zwłaszcza zimą przy dużej różnicy temperatury. Dla prawidłowego działania wentylacji wywiewnej trzeba zadbać o odpowiednie otwory doprowadzające świeże powietrze zewnętrzne.